22.09.2018.
 
 
REKONSTRUKCJA STAWU BIODROWEGO - KOŚCI MIEDNICZNEJ I UDOWEJ

Pacjentka z powodu choroby zwyrodnieniowej stawów miała wszczepioną endoprotezę stawu prawego, a następnie po 5 latach – stawu lewego. Pacjentka w wieku 72 lat po upływie 11 lat od wszczepienia pierwszej endoprotezy poddana została rewizyjnemu zabiegowi alloplastyki z powodu aseptycznego obluzowania endoprotezy i narastających dolegliwości bólowych. W trakcie zabiegu stwierdzono rozległe ubytki tkanki kostnej kości miednicznej. Wobec rozległości i charakteru ubytku oraz po ocenie oferty firm produkujących elementy endoprotez zdecydowano o samodzielnym wykonaniu endoprotezy dopasowanej rekonstruującej panewkę miednicy.

 Celem rekonstrukcji łożyska miednicy opracowano projekt endoprotezy składającej się z metalowego koszyka oraz polietylenowej panewki osadzonej na koszyku. Najistotniejszym elementem tej rekonstrukcji był koszyk panewki mający zapewnić trwałe mocowanie implantu panewki w kości miednicy oraz prawidłową geometrię sztucznego stawu.

 Koszyk składał się z części półkulistej z wykonanymi otworami do jego mocowania za pomocą wkrętów (niewykorzystane otwory zostały wypełnione przeszczepami kostnymi lub cementem) oraz uchwytów. Uchwyty zostały tak zaprojektowane by zapewnić mocowanie koszyka (również za pomocą wkrętów) do tych części miednicy, w których tkanka kostna jest w dobrym stanie m.in. w górnej części miednicy. Kształt uchwytów odpowiadał kształtowi powierzchni miednicy, do której miały przylegać. Projektowanie koszyka, np. określenie odpowiedniego ustawienia sztucznej panewki w kości miednicznej, zaprojektowanie elementów mocujących, itd., przeprowadzono na podstawie cech anatomicznych stawu chorej.

 Cechy te zidentyfikowano na podstawie badań tomograficznych stawu i wykonanych na podstawie tych badań trójwymiarowych modeli kości (w systemach CAD). Modele kości były podstawą do projektowania endoprotezy. Przy projektowaniu i wykonaniu endoprotezy panewki miednicy wykorzystano metodę opracowaną i zastosowaną przy opracowaniu endoprotezy kości udowej (patrz wcześniejszy opis).

 Po zaprojektowaniu i wykonaniu endoprotezy przeprowadzony został zabieg jej wszczepienia – alloplastyki. Przebiegł on bez większych trudności zgodnie z przejętymi wcześniej założeniami, przy czym należy podkreślić, że kształt koszyka panewkowego bardzo precyzyjnie odpowiadał kształtowi miednicy pacjentki. W wyniku zabiegu wyrównano istniejące skrócenie kończyny. Znacznej poprawie uległy niektóre parametry chodu (badane za pomocą systemu VICON), np. zlikwidowano asymetrię udziału procentowego fazy podparcia w cyklu chodu, zmniejszono skręcenie miednicy w płaszczyźnie poprzecznej z 12° do 2°, przywrócono prawidłowe ustawienie stawów w płaszczyźnie czołowej.
 

 
 
Top! Top!