25.06.2018.
 
 
ZAPROJEKTOWANIE I WYKONANIE NOWEJ GENERACJI ENDOPROTEZ GŁOWY KOŚCI PROMIENIOWEJ STAWU ŁOKCIOWEGO PDF Drukuj Email

Badania wiążą się z konstrukcją i wykonaniem endoprotezy dla stawu łokciowego w szczególności dla głowy kości promieniowej (gkp). Wynikiem prac w tym zakresie jest endoproteza o podwyższonych własnościach funkcjonalnych oraz pozyskanie licencji na produkcję jej przez krajowego wytwórcę.
 Całokształt problematyki obejmuje proces konstruowania endoprotezy od: identyfikacji i rekonstrukcji obrazu medycznego, modelowania geometrycznego i parametryzacji, projektowania z zastosowaniem systemów komputerowego wspomagania projektowania, analizy inżynierskiej konstrukcji, jej wytworzenia z zastosowaniem systemów komputerowych oraz aplikacji medycznej.

 Identyfikacja cech anatomicznych głowy kości promieniowej stanowiła podstawę przy formułowaniu założeń przy projektowaniu endoprotezy. Odwzorowanie geometrycznych kształtów i wymiarów kości wiąże się z właściwym, zbliżonym do naturalnego, przenoszeniem obciążeń przez staw. Parametryzacja kości za pomocą wielkości geometrycznych reprezentujących jej cechy charakterystyczne pozwala na sformułowanie współzależności kształtu kości od wieku, płci oraz określenie zależność poszczególnych parametrów kości promieniowej kończyny lewej i prawej, na ile charakterystyczne wymiary geometryczne kości obu kończyn są zbliżone do siebie. Było to istotne podczas projektowania endoprotez w przypadku wieloodłamowych złamań głowy kości promieniowej, gdzie dobór odpowiedniego rozmiaru endoprotezy stanowił problem z uwagi na zniszczenie obiektu podlegającego identyfikacji. Dzięki analizie statystycznej danych uzyskanych z badań współzależności między poszczególnymi parametrami możliwe było zaprojektowanie, dobór endoprotezy dla uszkodzonej głowy stawu na podstawie wymiarów głowy nieuszkodzonej (drugiej kończyny).

 Mając na uwadze dążność do systematycznego podwyższania jakości implantów podjęte zostały działania zmierzające do zmodyfikowania konstrukcji polskiej opatentowanej endoprotezy KPS-2, która została wszczepiona w 20 przypadkach klinicznych. Endoproteza KPS-2 składa się polietylenowej główki współpracującej z tkanką chrzęstną panewek stawowych oraz metalicznego trzpienia mocowanego w jamie szpikowej kość z pomocą cementu kostnego.

 Podwyższenie własności funkcjonalnych polegało na wyeliminowaniu kontaktu polietylenu z chrząstka stawową poprzez pokrycie polietylenowej głowy endoprotezy biometaliczną powłoką. Ponadto dokonano zmiany konstrukcji trzpienia tak, aby lepiej odpowiadał anatomii jamy szpikowej kości promieniowej, co pozwoli na stabilniejsze jego osadzenie i wyeliminowanie stosowania cementu kostnego.

 Wymiernym efektem prac jest endoproteza ze składaną głową o nazwie KPS_2m. Nowa głowa endoprotezy składa się z dwóch elementów: metalowej nasadki i polietylenowej wkładki. Charakterystyczna budowa obu części sprawia, że po zmontowaniu tuż przed wszczepieniem stanowią one nierozłączalny moduł endoprotezy. Złożenie elementów modułu głowy może odbyć się manualnie lub z wykorzystaniem specjalnego instrumentarium podczas zabiegu operacyjnego. Wszczepienia na obecnym etapie dokonywane są za zgodą Komisji Bioetycznej przy Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego SPSK Otwock.

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
 
Top! Top!